Jezus Chrystus chciał, żebyśmy pamiętali o Jego śmierci. Paradoksalnie, ten obraz przypomina o Jego życiu. Patrząc na krzyż, oddajemy się refleksji nad tym, jaki był, co zrobił i w jakim celu. Biorąc pod uwagę Jego charakter oraz dzieła, jakich dokonał, słowa “pójdź za mną” zdają się być najwspanialszym zaproszeniem, jakie możemy sobie wyobrazić.

(14) A gdy nadeszła pora, zajął miejsce przy stole, a apostołowie z nim. (15) I rzekł do nich: Gorąco pragnąłem spożyć tę wieczerzę paschalną z wami przed moją męką; (16) Powiadam wam bowiem, iż nie będę jej już spożywał, aż nastąpi spełnienie w Królestwie Bożym. (17) I wziąwszy kielich, i podziękowawszy, rzekł: Weźcie go i rozdzielcie między sobą; (18) Powiadam wam bowiem, iż odtąd nie będę pił z owocu winorośli, aż przyjdzie Królestwo Boże. (19) I wziąwszy chleb, i podziękowawszy, łamał i dawał im, mówiąc: To jest ciało moje, które się za was daje; to czyńcie na pamiątkę moją. (20) Podobnie i kielich, gdy było po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich, to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was wylewa.

Ewangelia św. Łukasza 22:14-20

Powyższy cytat z Pisma Świętego zaczerpnięto z: Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Nowy przekład z języka hebrajskiego i greckiego opracowany przez Komisję Przekładu Pisma Świętego. Towarzystwo Biblijne w Polsce. Warszawa 1975. Tekst cytowanego fragmentu wzięto z Internetowa Biblia 2000 v3.71 © 1994-2020.