Tydzień z Ewangelią w Polkowicach (2016 r.)

Okres od 25 do 31 sierpnia 2016 roku przepełniały dni niezwykłe, wówczas bowiem przeciętna codzienność wakacyjnych popołudni zderzyła się z wyjątkową rzeczywistością. Z wieczną rzeczywistością ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Jezusa. Bo oto grupa młodych ludzi wyszła na ulice Polkowic, by z realnym przekonaniem głosić nie tak młodą Prawdę; wskazywać na blaski nadziei jaśniejące z Dobrej Nowiny i świadczyć o wcielonym Bogu, wobec którego historia nie mogła przejść obojętnie i który po dziś dzień radykalnie wpływa na życie ludzi.

Ewangelizacyjne działania ogniskowały się na indywidualnych rozmowach oraz kilku interesujących projektach, które w większości odbywały się w polkowickim parku. Hasło, które przyświecało całemu wydarzeniu, brzmiało: Myślę, więc wierzę! Obok koncertu chrześcijańskich pieśni, krótkich przedstawień i poruszających serca historii ludzi, dało się słyszeć również wykłady dotykające umysły. Jako ludzie przekonani o tym, iż tylko ślepa wiara raduje się w obliczu braku dowodów, skupiliśmy się na prezentacji historycznych, logicznych i naukowych argumentów na poczet wiary. Naszym celem było odczarować wizerunek chrześcijaństwa jako ludowej religii opartej na kilku tradycjach i garści emocji. Z radością ogłaszaliśmy, że chrześcijaństwo nie równa się intelektualnemu samobójstwu! Poprzez wykłady staraliśmy się odpowiedzieć na istotne i trudne pytania, choćby takie jak „czy zdrowy rozsądek pozwala wierzyć w zmartwychwstanie?”, „kim tak naprawdę jest Jezus – Bogiem, oszustem, a może szaleńcem?”, „czy wyjątkowość Wszechświata ma jakikolwiek związek z istnieniem Boga?”. To sprawiło, że wydarzenie skierowane było nie tylko do niepewnych swojego światopoglądu słuchaczy, ale też do tych wszystkich, którzy są przekonani, że wiara w Boga i w chrześcijańskie doktryny zabija zdrowy rozsądek i buntuje się przeciwko postępom nauki.

Być może, Drogi Czytelniku, przytłaczają cię problemy i zmartwienia, które wydają się nie mieć rozwiązania. Być może zauważasz, że wszystko, co sprawia Ci satysfakcję nieubłaganie przemija. Czujesz się zagubiony. Być może zadajesz pytania, na które nikt nie potrafi Ci odpowiedzieć. Może pytasz o sens życia. Szukasz okruchów nadziei. Poszukujesz Prawdy. Zastanawiasz się: gdzie się podziała radość? Odważamy się mieć tę nadzieję, iż w przyszłym roku w polkowickim parku uda nam się spotkać również i Ciebie, byś sam mógł przekonać się, czy pytania, z którymi się zmagasz, mogą w końcu odnaleźć swoją właściwą odpowiedź.

image
Zobacz galerię zdjęć z tego wydarzenia!